Inni o mnie

  1. l_k_zlp_wywiad0001 l_k_zlp_wywiad0002 l_k_zlp_wywiad0003 l_k_zlp_wywiad0004 l_k_zlp_wywiad0005 l_k_zlp_wywiad0006 l_k_zlp_wywiad0007

Pieśń GDY POLSKA DA NAM ROZKAZ – komentarze

MAKS I MORYC i PIOTRUŚ ROZCZOCHRANIEC

W 2015 roku w wydawnictwie TINTENFASS ukazały się dwujęzyczne wydania najsłynniejszych niemieckich wierszy dla dzieci. Autorem przekładu obu książek na język polski jest Lech Konopiński. Drukowane poniżej wstępy napisał dyrektor wydawnictwa Walter Sauer.

DER STRUWWELPETER – PIOTRUŚ ROZCZOCHRANIEC

image0

Heinrich Hoffmann
Vorwort?Der Struwwelpeter? des Frankfurter Arztes Dr. Heinrich Hoffmann ist das bekannteste deutsche Kinderbuch. Seit es im Jahre 1845 zum ersten Mal erschien, wurde es in fast 150 Sprachen und Dialekte übersetzt und ist zu einem wahrhaft internationalen Buch geworden.
Die hier vorgelegte Übersetzung ins Polnische durch den bekannten polnischen Literaten Lech Konopiński zeigt einmal mehr, dass sich der kleine Schlingel und seine Kameraden durchaus auch in polnischem Gewand wohlfühlen. In der Tat fällt beim Betrachten und Lesen des Kinderbuchs auf, dass die Themen der darin enthaltenen Geschichten des 19. Jahrhunderts nicht nur nach wie vor aktuell, sondern auch in erstaunlichem Maße kulturübergreifend relevant sind. Sie warnen die Kinder vor dem Spiel mit dem Feuer und vor Unachtsamkeit auf der Straße, verurteilen Tierquälerei und Rassismus oder lehren gute Tischmanieren und Hygiene. Statt jedoch die Moral in den Vordergrund zu stellen, verpackt der Autor diese Werte in ? wie der Untertitel des Buches heißt ? ?Lustige Geschichten und drollige Bilder?.
Konopińskis Übersetzung ist nicht die erste polnische Fassung des Struwwelpeterbuchs. Bereits im Jahre 1858 erschien im Verlag von Bolesław Maurycy Wolff in Sankt Petersburg eine polnische Übersetzung des Buchs (jedoch ohne ?Die Geschichte vom wilden Jäger?) unter dem Titel ?Złota Różdżka? (Kleine goldene Rute), die auf einer russischen Version von 1849 basierte. Aller Wahrscheinlichkeit nach war der Übersetzer der polnischen Schriftsteller Wacław Szymanowski (1821-1886). Außerdem erschienen im Jahre 1868 vier der Struwwelpeter-Geschichten in einem polnischen Kinderbuch mit dem Titel ?Kopciuszek dla grzecznych dzieci? aus dem Verlag von Josef Jolowicz in Posen. Sie sind nicht aus dem Original-Struwwelpeter übersetzt sondern aus der deutschen Struwwelpeter-Nachahmung ?Der neue Struwwelpeter. Ein Bilderbuch für artige Kinder? desselben Verlags. Als Übersetzer gilt Teofil Tomasz Klonowski (1805-1876) aus Bromberg. Schließlich wurde die Szymanowski zugeschriebene Fassung im 20. Jahrhundert mehrmals neu aufgelegt.
Erstmals erscheint hier jedoch eine völlig neue, alle zehn Geschichten Heinrich Hoffmanns umfassende und durchaus ?kongenial? zu nennende Übertragung des internationalen Kinderbuch-Klassikers. Der Verlag freut sich, sie in einer zweisprachigen Fassung vorlegen zu können.
Walter Sauer

MAX UND MORITZ – MAKS I MORYC

image0-001

Wilhelm Busch
VORWORT – Przedmowa (WSTĘP)?Maks i Moryc? ? opowieść Wilhelma Buscha to, obok ?Piotrusia Rozczochrańca? Heinricha Hoffmanna, najbardziej znana rysunkowa książka niemiecka, która uważana jest za klasyczne dzieło literatury dziecięcej w skali światowej. O sukcesie ?Dziejów figlarzy w siedmiu psotach? świadczy najlepiej mnogość tłumaczeń. Książeczka, która po raz pierwszy ujrzała światło dzienne w 1865 roku,
w ciągu 150 lat może się poszczycić ponad 300 przekładami na ponad 150 języków i dialektów.
W Polsce opowieść o dwóch hultajach znana była już za życia swego autora (1832-1908). Pierwszy polski przekład z 1905 roku pt. ?Wiś i Wacek. Historya w siedmiu figlach z rycinami? (Łódź: L. Resiger)
był dziełem L. Ludwikowskiego (pseudonim Ludwika Halskiego). Kolejna, anonimowa tym razem, wersja tłumaczenia ukazała się w warszawskim Wydawnictwie R. Lubicza pod tytułem: ?Maks i Moryc ? najwięksi figlarze świata?. Dopiero jednak przekład poznańskiego pisarza, Lecha Konopińskiego, z 1985 roku przyczynił się do szerszego rozpowszechnienia ?Maksa i Moryca? w Polsce (Poznań, Wydawnictwo Poznańskie). Ze względu na to, że ? oprócz niewielkiego dodruku w 1966 roku pt.?Psoty Maksa i Moryca? (Poznań, Wielkopolska Agencja Literacka ? WAL) ? opowieść Buscha po polsku nie była dostępna na rynku księgarskim, Postanowiliśmy ją tutaj po raz pierwszy zaproponować (z małymi zmianami) jako dwujęzyczne wydanie polsko-niemieckie.
Szczerze mówiąc, dwaj hultaje : Maks i Moryc jako mali ?złoczyńcy? ? za dręczenie zwierząt, kradzieże , atakowanie bliźnich, a nawet za zamach ?bombowy ? ? zasłużyli na dom poprawczy. Zadziwiające, że wczesna krytyka uznała książeczkę za ?nadzwyczaj niebezpieczną truciznę, sprawiającą, że ?dzisiejsza młodzież? staje się tak bezczelna, zarozumiała i swawolna.?
Współczesny czytelnik jest raczej przerażony okrutnym końcem psotników ?rozdrobnionych na kawałki?. Oba poglądy przypisujemy raczej drobnomieszczańskiemu brakowi poczucia humoru i niedocenianiu literackiego oraz artystycznego kunsztu Wilhelma Buscha, który swą opowieść po mistrzowsku napisał, namalował i ofiarował Czytelnikom jako prekursora komiksów, Trudno też nie zauważyć, że ta właśnie książeczka ma (jak nas w epilogu przekonuje krawiec Byk) pozytywne przesłanie: ?Psoty nie są celem życia!?
Życzę opowieści Buscha dobrego przyjęcia ? zarówno przez tych, którzy mówią po polsku,
jak i tych, którzy uczą się języka niemieckiego bądź polskiego. Kończę życzeniem. wyrażonym przez autora w liście do wydawcy: Weźcie tę książeczkę do ręki, żeby czasami nieco się pośmiać.Walter Sauer
Zainteresowanym podajemy adres wydawcy:
EDITION TINTENFASS   
Dr. Walter Sauer  
Neckarsteinacher Straße 7   
D-69239 Neckarsteinach   
Tel.+Fax: +49-6229-2322  
info@verlag-tintenfass.de   
http://www.verlag-tintenfass.de
www.facebook.com/tintenfass.de

124

Zarząd Badań Międzynarodowych Amerykańskiego Instytutu Biograficznego

(The American Biographical Institute Board of International Research)

nadał Lechowi Konopińskiemu tytuł Człowieka Roku

(Man of The Year 2012)

za wybitne osiągnięcia i suksesy na polu literatury

(outstanding pursuits and achievements in the field of literature)

wraz z zaszczytem „Wielkiej Pochwały”

(The Honor of Magna Cum Laude)

wprowadzającej do ekskluzywnego grona nadzwyczajnych osobowości, które reprezentują najwyższe wzorce profesjonalnych uzdolnień, przyczyniających się do  rozwoju społeczeństwa jako całości

(inducted into an exclusive society of extraordinary individuals who have demonstrated superior standards of professional accomplishment and contributions of the advancement of society at large)

5Prof. dr hab. Marceli Kosman – Przegląd Wielkopolski

prof. M. KOSMAN – Z Poznania na Parnas

Prof. dr hab. Stanisław Bąba

6

7

8

9

10

11

Dodaj komentarz